Het is gedichtendag vandaag. En het thema is 'de nacht'. Het volgende gedicht gaat al een tijdje mee maar wil ik jullie niet onthouden.
Ik verliet de nacht
Ik verliet de nacht
en de kerel waarvan ik dacht
dat hij haar niets te bieden had
Ooit was hij een vriend geweest
die haar ladderzat met mij aanbad
Toen alle verhalen zichzelf
tot vervelens toe bleven herhalen
Toen er ruzies kwamen
toen had ik het op een nacht gehad
en dus koos ik een ander pad
De straatjes leidend naar het plein
ex-bezoekers van een bioscoop
Een zoenend paartje liet ik ongemoeid
De stad leek kleiner dan ik dacht
of was ik nu alweer gegroeid?
Een kerk en God
alweer die plek waar wij ooit
In het donker
zocht ik de lichtknop op de tast
terwijl ik bij mezelf dacht
Was de nacht met wie zij was
omdat ík haar niets meer te bieden had?
° Alexander Franken
